Mağaracılık

 

   Mağara denilince bir çok insanın aklına korku dolu yerler gelir. Çünkü yer altındaki bu karanlık ortam bir çok bilinmeyeni barındırır ve gizemli efsanelere konu olmuştur. Oysa mağaralar uzun yıllar önce insanlar tarafından barınak veya depo olarak kullanılmıştır. Ancak daha sonraları insanların barınma anlayışının gelişmesi ve değişmesiyle birlikte tekrar eski gizemli hallerine geri dönmüşlerdir. Günümüzde ise turizme açılmış bazı mağaralar ve mağaracılar tarafından araştırılmış olanlar hariç bilinmezliklerini halen korumaktadırlar.

 

   Bazen yerin yüzlerce metre altına uzanabilen mağaralar içlerinde sarkıtların, dikitlerin , sütunların ve diğer oluşumların güzelliğiyle mağara meraklılarını kendisine çekmektedir. Bir çok kişi turistik mağaralarda bu oluşumları görebilirken bazıları da bu işi profesyonel bir spor olarak yapmaktadır.

 

   Mağaracılık, mağaraların araştırılması ve incelenmesi ile ilgilenilen bilim ve spor dalıdır. Mağara Bilimi(Speleoloji), sporla bilimin iç içe olduğu yegâne doğa sporudur. Bünyesinde yürüyüş, kampçılık ve ip inişi gibi birçok sportif alanı; ölçüm, haritalama gibi uzmanlık alanlarını; jeoloji, hidrojeoloji, biyoloji gibi bilim dallarını barındırır.

 

   Mağaracılık birbiriyle uyumlu ve iyi anlaşan bir ekiple gerçekleştirilebilir. Bireysel yapılabilecek bir spor değildir; tecrübeli, birbirini tanıyan ve sorumluluk bilinci yüksek bir ekiple yapılmalıdır. Mağaracılık keyifli olduğu kadar tehlikeli de bir doğa sporudur. Mağaralara mutlaka gerekli eğitimler alındıktan sonra uygun teknik malzemelerle girilmelidir.

 

   Mağaracılar araştırma bölgelerinde buldukları mağaraları en kuytu köşesine kadar araştırdıktan sonra haritalandırırlar. Bu keşifler mağaranın büyüklüğüne ve derinliğine göre günlerce sürebilir. Bu süre içerisinde mağarada saatlerce hatta bazı durumlarda mağara içi kamplarda uyuyarak günlerce kalmak gerekebilir. Bir mağaracı karanlık, yükseklik ve su gibi insanın doğal korkularıyla mücadele etmek zorunda kalır. Yeri geldiğinde ıslanır, bazen dar ve çamurlu deliklerde sürünür. Zorlu bir spor olsa da bilinmeyenin merakı ve yer altındaki oluşumların güzelliği mağaracıyı ayakta tutar. Mağaradan çıktığında bilinmeyenin keşfinin hazzıyla yeni mağaralara doğru yol alır.

 

   Türkiye mağaralar açısından dünyanın en zengin ülkelerinden birisi olmasına rağmen araştırmalara geç başlanmıştır. Yaklaşık olarak 40.000 tane olduğu düşünen Türkiye Mağaralarının çoğunluğu, Orta ve Doğu Toroslar ile Batı Karadeniz bölgesinde yer almaktadır.

 

   Türkiye’de bilinen ilk mağara araştırması 1927 yılında Raymond Hovasse tarafından İstanbul Yarımburgaz Mağarası’nda mağara canlıları üzerinde yapılan çalışma olmasına rağmen, ekip olarak ciddi anlamda ilk çalışma 1955′te Temuçin Aygen ve arkadaşları tarafından Konya Maraspoli Mağarası’nda yapılmıştır. Temuçin Aygen tarafından 1964′te kurulan Mağara Araştırma Derneği halen çalışmalarına devam etmektedir. 1973 yılında ise Türkiye’nin ilk üniversite mağaracılık kulübü Boğaziçi Üniversitesi Mağara Araştırma Kulübü kurulmuştur. Bu kulüp Türkiye’nin en derin mağarası olan Peynirlikönü(Evren Günay Mehmet Ali-EGMA) Mağarası’nın araştırmasına devam etmektedir. İçel – Anamur‘daki bu mağaranın derinliği -1429 m.dir. Bu oluşumların dışında Ege Üniversitesi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara Üniversitesi, Mersin Üniversitesi, Pamukkale Üniversitesi mağara araştırma kulüpleri; Toros Antalya Mağara Araştırma ve Koruma Derneği, Ege Mağara Araştırma ve Koıuma Derneği; Eskişehir Mağara Araştırma Derneği, İzmir Mağara Araştırma Derneği ve Boğaziçi Uluslararası Mağara Araştırma Derneği çalışmalarına devam etmektedir. Bu oluşumların tümü Mağaracılık Federasyonu(MF) adı altında toplanarak, çalışmalarını ve bilgilerini paylaşmaktadır. Federasyon mağara kurtarma çalışmaları, mağaraların korunması, mağaraların ve mağaracıların envanterinin oluşturulması, eğitim ve araştırma standartlarının oluşturulması gibi çalışmalarda bulunmaktadır.

 

   Mağaraların taşınmaz birer kültür varlığı olduğu unutulmadan korunması gerekmektedir. Bir sarkıtın 100 yılda ortalama 1 cm uzadığı düşünülecek olursa, gelecek nesillere aktarılacak en önemli güzelliklerden biri olacak mağaraların korunması açısından:

-Mağaralarda yapılacak define vb. amaçlı izinsiz kazı ile tahribatlara engel olmak,

-Tahribatların olduğu mağaraları Mağaracılık Federasyonu’na bildirmek,

-Araştırması yapılmamış mağaraların en yakın araştırma gruplarına bildirilerek kayıt altına alınmasını sağlamak, etkili olacaktır.

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now